Wstęp do REXXa

Nazwa REXX pochodzi od angielskich słów REstructured eXtended eXecutor, pierwotnie miał mieć nazwę REX, ale aby uniknąć kolizji z innym produktem wstawiono dodatkowy „X”. Najczęściej nazwa języka pisana jest wielkimi literami ze względu na silny związek z mainframe, obecnie spotyka się pisownię Rexx czy też REXX. REXX jest proceduralnym interpretowanym językiem programowania, którego ojcem jest Mike Cowlishaw. Cowlishaw pracował nad REXXem w latach 1979 – 1982, pierwszy raz język został zaprezentowany szerokiej publiczności w 1981 r. na konferencji SHARE 56 w Texasie, gdzie spotkał się z bardzo gorącym przyjęciem.

<<następna cześć artykułu | poprzednia część artykułu>>

Pierwsza jego wersja pojawiła się na platformie VM/SP Release 3 w 1983 r.. REXX miał zastąpić języki EXEC oraz EXEC2 (proceduralne skryptowe języki programowania dostępne w systemie VM/CMS), zaś sam uważany jest za prekursora języków Tcl oraz Python. Z założenia miał być językiem makropoleceń dla rożnych systemów, prostą i łatwą w nauce wersją języka PL/I.

W roku 1987 IBM dołączył REXXa do standardu System Application Architecture (SAA), standardu którego założeniem było dostarczenie aplikacji, które wyglądają i działając w ten sam sposób na rożnych systemach firmy IBM.

Na OS/390 (czyli pod TSO/E) REXX zawitał w 1988 r. i od tego czasu jest dostępny na wszystkich ważniejszych platformach IBM:

  • VM

  • OS/2

  • AIX

  • VSE

  • z/OS

  • AS/40

Dzięki swoim cechom oraz łatwości tworzenia aplikacji przenośnych bardzo szybko znalazł swoje miejsce na platformach nie związanych z IBM. Jest dostępny m.in. na:

  • UNIX/Linux

  • MS Windows

  • Windows CE

  • BSD

  • DOS

  • Mac OS

  • Palm OS

REXX jest językiem skryptowym dla różnych środowisk oraz aplikacji, mogącym łączyć ze sobą różne komponenty systemu. Charakteryzuje się bardzo małą ilością instrukcji (keyword instruction) – ma ich zaledwie dwadzieścia trzy, za to z bardzo bogatą biblioteką funkcji wbudowywanych o naturalnych nazwach i argumentach.

REXX jest językiem dającym wiele swobody programiście, nie ma tu ograniczeń związanych z formatowaniem kodu jak to ma miejsce np. w COBOLu, nie trzeba deklarować zmiennych oraz ich typu (wszystkie zmienne są traktowane jak ciąg znaków).

To, że jest interpretowany oznacza, że przechowywany jest w postaci kodu źródłowego, który dopiero podczas uruchomienia jest wykonywany przez interpreter języka (istnieje wyjątek na platformie mainframe, gdzie dostępny jest również kompilator REXXa). Jest bardzo prosty w nauce, o czym przekonamy się w dalszych częściach kursu. Nie oznacza to jednak, że musi mieć jakieś ograniczenia lub przeznaczony jest tylko dla początkujących, jest wręcz przeciwnie, co będzie można zaobserwować na przykładach.

Autor: Dawid Morawiec

Komentarze

Brak komentarzy

The comments are closed.

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Subskrybuj RSS