IBM PowerVC – konsola wirtualizacyjna IBM Power Wirtualizacja

Oprogramowanie IBM PowerVC – Power Virtualization Center to nowe, zaawansowane narzędzie służące do zarządzania wirtualizacją w środowisku IBM Power, pracujące pod kontrolą IBM PowerVM. System ten, oparty na silniku OpenStack. Jest to kompletne, zaawansowane rozwiązanie dla wirtualnej infrastruktury, obejmującej zarówno serwery, wirtualizację, jak i zarządzanie przestrzenią dyskową systemu.

IBM PowerVC wykonuje operacje na istniejącym środowisku, takie jak powoływanie maszyn wirtualnych przez kreowanie potrzebnych zasobów dyskowych czy tworzenie partycji PowerVM i klonowanie obrazów systemów operacyjnych, takich jak AIX lub Linux. Od strony użytkownika należy określić rodzaj powoływanej maszyny (poprzez wybranie odpowiedniego, prekonfigurowanego i modyfikowalnego szablonu) oraz wielkość potrzebnej przestrzeni dyskowej macierzy Storwize lub kontrolera SVC (również przez wybranie modyfikowalnego szablonu) i przekazaniu sterowania do IBM PowerVC.

Konfiguracje PowerVC

IBM PowerVC występuje w dwóch wersjach: Express i Standard. Wersja Express jest przeznaczona do zarządzania środowiskami serwerów mniejszych, zarządzanych przy użyciu IVM (Rys. 1). Wersja Standard służy do zarządzania środowiskiem wykorzystującym HMC. Oprogramowanie można skonfigurować do pracy z użyciem macierzy dyskowych lub z wykorzystaniem wewnętrznych zasobów dyskowych serwera (Rys. 2). Wybór odpowiedniej konfiguracji powinien być poprzedzony planowaniem przyszłego użycia i rozwoju infrastruktury IBM Power. Dobrym początkiem jest zapoznanie się z dokumentacją IBM PowerVC, która dostępna jest w sieci.

Rys. 1. Konfiguracja IBM PowerVC Express z użyciem macierzy dyskowej.

 

Rys. 2. Konfiguracja IBM PowerVC Standard z użyciem macierzy dyskowej.
Konfiguracja systemu Power

Konfiguracja takiego środowiska polega na przygotowaniu maszyny, czyli ustaleniu adresów procesorów serwisowych, instalacji VIOS, konfiguracji sieci serwera VIOS oraz stworzeniu Shared Ethernet Adapter.

Pierwszym krokiem jest stworzenie odpowiedniej partycji, działającej pod kontrolą systemu operacyjnego Red Hat Enterprise Linux w wersji 6.4 lub wyższej. System ten może być posadowiony zarówno jako LPAR w maszynie Power, jak i może to być oddzielna maszyna typu x86. Dostępne są wersje instalacyjne dla obu typów architektur. Podczas instalacji warto jest założyć konta użytkownika PowerVC w VIOS oraz w macierzy dyskowej. Umożliwi to późniejsze rozróżnienie, które operacje były wykonywane przy użyciu automatu, a które były wykonywane podczas działań manualnych, operatorskich.

Instalacja oprogramowania (przygotowania)

Przygotowanie systemu zaczniemy od instalacji systemu operacyjnego Red Hat Linux. W przypadku serwerów Power potrzebny będzie obraz IBM Installation Toolkit for PowerLinux, dostępny na stronach IBM. Obraz ten zawiera wszystkie dodatkowe sterowniki, które nie znajdują się w dystrybucji Red Hat oraz SUSE. Zastosowanie tych sterowników umożliwia wykorzystanie wielu funkcji serwerów Power oraz przede wszystkim wirtualizacji PowerVM, takich jak dynamiczna rekonfiguracja zarówno pamięci, jak i procesorów czy zaawansowane funkcje współdzielenia pamięci operacyjnej.

Dla poprawnej pracy IBM PowerVC zaleca się, aby serwer VIOS umożliwiał stworzenie minimum 200 adapterów wirtualnych. Warto dla przyspieszenia instalacji skonfigurować lokalne repozytorium paczek Red Hat. Przy instalacji typu standalone takie rozwiązanie może być pomocne. Najprościej jest przekopiować obraz iso, a następnie zamontować go w wybranym katalogu przy użyciu polecenia:

mkdir -p /media/localrepo
mount -o loop /home/nazwa_pliku.iso /media/
localrepo

Można też dokonać wpisu w pliku /etc/fstab tak, aby obraz iso był zawsze montowany automatycznie:

/home/nazwa_pliku.iso /media/localrepo loop
defaults 0 0

Tworzymy plik w katalogu /etc/yum.repos.d/ o nazwie local.repo:

[local]
name=RedHat Enterprise Linux 6.4 DVD
baseurl=file:///media/localrepo
gpgcheck=0
enabled=1

Pozostaje nam uprzątnięcie cache yum:

# yum clean all
oraz sprawdzenie, czy nasze repozytorium
jest widziane przez system:
# yum repolist
Loaded plugins: refresh-packagekit,
security

repo id repo name
status
local RedHat Enterprise
Linux 6.4 DVD 26,545

Instalacja oprogramowania

IBM PowerVC jest dostępne jako plik iso, który również warto przy instalacji przekopiować do systemu i zamontować. Po rozpakowaniu pojawi się katalog zawierający oprogramowanie. Sam proces instalacji jest stosunkowo prosty i uruchamiany poleceniem install:

./install
[root@powervcstd powervc-1.2.0.0]# ./
install
Select the offering type to install:
1 – Express (IVM support)
2 – Standard (HMC support)
9 – Exit

Po zaakceptowaniu odpowiedniej licencji program przejdzie do instalacji oprogramowania, które zainstaluje niezbędne komponenty systemu oraz elementy składowe OpenStack i IBM PowerVC.
Po zainstalowaniu IBM PowerVC zostanie uruchomiony w formie serwera web, który jest dostępny pod podstawowym adresem wybranym do instalacji. Po uruchomieniu otrzymamy konsolę, w której dokonywane są operacje związane z zarządzaniem obrazami, hostami, siecią czy przestrzenią dyskową (Rys. 2).

Rys. 3. Widok konsoli zarządzającej IBM PowerVC.

W przypadku konfiguracji Express (IVM) należy wskazać wszystkie serwery VIOS, wraz z informacją o koncie użytkownika. W przypadku konfiguracji Standard (HMC) należy wskazać konsolę (konsole) HMC. Informacje o dostępnej pojemności, pracujących partycjach itp. zostaną automatycznie ściągnięte do IBM PowerVC (Rys. 3).

Rys. 4. Przykład pobranej konfiguracji z HMC.

Przy konfiguracji z macierzą dyskową należy wybrać grupę dyskową, która będzie używana dla potrzeb IBM PowerVC. Po ustanowieniu połączenia IBM PowerVC będzie tworzyć, modyfikować i usuwać założone przez siebie LUN-y.

Przygotowanie obrazów dla IBM PowerVC

Najprostszym sposobem przygotowania obrazów jest instalacja dostępnego systemu (systemów), a następnie wykonanie operacji klonowania systemu. Dzięki temu mamy możliwość stworzenia podstawowych, czystych wersji systemu operacyjnego, które mogą być później bazą do tworzenia nowych systemów i obrazów dla potrzeb infrastruktury. Warto to odpowiednio zaplanować, gdyż dobrze przygotowane obrazy np. dla środowisk baz danych DB2, odpowiednio przetestowane i prekonfigurowane, mogą oszczędzić dużo czasu zużywanego do tej pory na czynności administracyjne. Powoływanie nowych instancji systemów operacyjnych przy użyciu klonowania pozwala na zmniejszenie ilości ludzkich błędów, które mogą powstać przy tworzeniu, zwłaszcza dużej ilości obrazów w krótkim czasie.

Podsumowanie

Oprogramowanie IBM PowerVC może być używane nie tylko jako konsola wirtualizacji, ale też dzięki interfejsowi REST API może być elementem większego, zautomatyzowanego rozwiązania. Udostępnienie interejsu API umożliwia rozwijane funkcjonalności IBM PowerVC przy użyciu ogólnodostępnych języków programowania. Co więcej, możliwe jest wykorzystanie REST API we własnych rozwiązaniach. Zgodność ze standardami takimi jak OpenStack otwiera drogę do łatwej integracji IBM PowerVC z oprogramowaniem takim jak SmartCloud Entry czy SmartCloud Orchestrator.

Krzysztof Sprawnik

Tekst przygotowany do IIC Magzine

Komentarze

Brak komentarzy

The comments are closed.

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Subskrybuj RSS